Πως επηρεάζει η Πρόωρη Εκσπερμάτιση τις γυναίκες και το ζευγάρι

Πως επηρεάζει η Πρόωρη Εκσπερμάτιση τις γυναίκες και το ζευγάρι

Η επίδραση της ΠΕ στις γυναίκες. Η σεξουαλική υγεία και ικανοποίηση έχουν τεράστια σημασία για την προσωπική ευεξία του άντρα και της γυναίκας, την ποιότητα ζωής τους και τη διατήρηση μιας καλής μεταξύ τους σχέσης. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), «η ικανοποιητική, ασφαλής και απολαυστική σεξουαλική ζωή» αποτελεί βασικό συστατικό της ανθρώπινης ζωής.
Η έρευνα έχει καταδείξει ότι πολλές γυναίκες, αν και φτάνουν στην κορύφωση κατά τη διάρκεια του σεξ, δεν θεωρούν τη σεξουαλική τους ζωή ικανοποιητική. Και μία εμμένουσα απογοήτευση στο θέμα του σεξ μπορεί να προκαλέσει μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, ανεπαρκή διέγερση και αδυναμία επίτευξης οργασμού -μετατρέποντας έτσι τον κύκλο της σεξουαλικής απόκρισης σε έναν ατελείωτο φαύλο κύκλο. Για παράδειγμα, απογοήτευση μπορεί να επέλθει, εάν ο σύντροφος υποφέρει από μία σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως διαταραχή εκσπερμάτισης  - ιδιαίτερα Πρόωρη Εκσπερμάτιση (ΠΕ).

Όταν ένας άντρας έχει ΠΕ, η σύντροφός του βιώνει μεγαλύτερα σεξουαλικά προβλήματα. Όλες οι φάσεις της σεξουαλικής δραστηριότητας (π.χ. σεξουαλική επιθυμία, διέγερση, οργασμός) πλήττονται σημαντικά, και, ως εκ τούτου, υπάρχει λιγότερη ικανοποίηση, με επακόλουθο τον έντονο εκνευρισμό και περισσότερες διαπροσωπικές δυσκολίες.

H επίδραση της Πρόωρης Εκσπερμάτισης στο ζευγάρι. Τόσο για τους άντρες με ΠΕ όσο και για τις συντρόφους τους, η αδυναμία ελέγχου επί της εκσπερμάτισης οδηγεί σε απογοήτευση, μία αίσθηση ότι «κάτι λείπει»  από τη σχέση και μία έλλειψη οικειότητας και χαλαρότητας. Με άλλα λόγια, η ΠΕ οδηγεί σε μία ανισορροπία στη σχέση του ζευγαριού, δημιουργώντας παρεξηγήσεις και δυσφορία. Συχνά οδηγεί σε εκνευρισμό, αλληλοκατηγορίες και συμπεριφορές αποφυγής στο ζευγάρι, αλλά και πολλές φορές σε οργή, ταπείνωση, αυτοτιμωρία και απέχθεια. Χωρίς μία ειλικρινή συζήτηση από καρδιάς, το πιο πιθανό είναι ότι και οι δύο σύντροφοι θα αναπτύξουν μία αίσθηση προσωπικής ανεπάρκειας, που μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική τους ευεξία ή ακόμη και τη σταθερότητα της σχέσης τους γενικότερα. Επομένως, η ΠΕ είναι ένα πρόβλημα που οι δύο σύντροφοι θα πρέπει να προσπαθήσουν μαζί να επιλύσουν. Ο αμοιβαίος διάλογος ενώνει το ζευγάρι και αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά «όπλα», για να λυθεί το πρόβλημα.
Κάποιες θεραπείες αυτοβοήθειας που εφαρμόζουν οι άντρες, για να διαχειριστούν την ΠΕ είναι πιθανό να επιδεινώσουν την κατάσταση. Για παράδειγμα, η εστίαση της προσοχής κάπου αλλού στην προσπάθεια καθυστέρησης της εκσπερμάτισης μειώνει την αίσθηση τρυφερότητας κι εγγύτητας στο ζευγάρι. Επιπλέον, η διακεκομμένη διέγερση, όπως οι τεχνικές «stop-start» (διακοπής-έναρξης) έχουν αρνητική επίδραση στη σεξουαλική ικανοποίηση της γυναίκας. Η κατανάλωση αλκοόλ και ψυχοτρόπων ουσιών ως λύση για την ΠΕ θα πρέπει να αποφεύγεται, όχι μόνο γιατί δεν προσφέρει κανένα απολύτως όφελος στο πρόβλημα αλλά κυρίως γιατί συνδέεται με άλλους κλινικούς κινδύνους.

 

 Tι λένε οι γυναίκες ανάλογα με την «ηλικιακή ομάδα».

- Υπάρχουν διαφορές στο πώς αντιλαμβάνονται και  βιώνουν οι γυναίκες την ΠΕ, ανάλογα με την ηλικία τους; 

-Όχι, δεν υπάρχουν δεδομένα που να αποδεικνύουν κάτι τέτοιο.

Ωστόσο:
Σύμφωνα με την κλινική εμπειρία και δηλώσεις γυναικών, ισχύουν τα εξής:

  • Νεαρές και σεξουαλικά άπειρες γυναίκες μπορεί να αποδέχονται την ΠΕ του συντρόφου τους -τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα-, ειδικά εάν ακολουθεί μία δεύτερη ή τρίτη στύση κι εκσπερμάτιση που οδηγεί και σε δική τους ικανοποίηση. Ωστόσο, εάν αυτός ο αντισταθμιστικός μηχανισμός δεν λειτουργεί, τις πιο πολλές φορές νιώθουν άμεσα απογοητευμένες, εκνευρισμένες, ακόμη και θυμωμένες με σταδιακή απώλεια επιθυμίας.
  • Σε σχέσεις αγάπης, οι γυναίκες οποιαδήποτε ηλικίας τείνουν να μην αναφέρονται στο πρόβλημα, από φόβο μη νιώσει ο σύντροφός τους ανεπαρκής και ταπεινωμένος. Έτσι, είναι πολύ πιθανό να κατευθύνουν τη σχέση –είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα-, εστιάζοντας στο δυνατό συναισθηματικό δέσιμο, στους κοινούς στόχους ζωής, στη φροντίδα των παιδιών ή στην επίδοση κοινών ανταποδοτικών ασχολιών ή χόμπι. Αυτή η τακτική θα έχει αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα, μόνο εάν η γυναίκα δεν ενδιαφέρεται η ίδια τόσο για το σεξ ή εάν έχει και η ίδια κάποια σεξουαλική δυσλειτουργία, οπότε το πρόβλημα του συντρόφου της τη «βολεύει» κατά κάποιον τρόπο, ώστε να αποφύγει το δικό της σεξουαλικό πρόβλημα, τη δική της ανεπάρκεια. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, οι γυναίκες είναι πιο αποφασιστικές και προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Αρχικά συζητώντας το θέμα, προσπαθούν να βοηθήσουν τον άντρα να αποδεχτεί το πρόβλημα. Ανάλογα με την νοοτροπία του άντρα, η ΠΕ θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ή θα καταντήσει ένα χρόνιο παράπονο.  
  • Οι έμπειρες γυναίκες οποιαδήποτε ηλικίας, που απολαμβάνουν το σεξ, δεν μπορούν να αποδεχτούν ένα σύντροφο με ΠΕ για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκτός και αν απολαμβάνουν άλλα οφέλη από τη σχέση (αγάπη, κοινωνική θέση, status, καριέρα, χρήματα, καταφύγιο, προστασία, παιδιά). Σε αυτήν την περίπτωση, διατηρούν μεν τη σχέση, αλλά μπορεί να αναζητούν την προσωπική σεξουαλική ικανοποίησή τους αλλού ή να εξερευνούν άλλους τρόπους ικανοποίησης είτε με τον ίδιο είτε με άλλο σύντροφο.
  • Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που δεν ακολουθούν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και παρουσιάζουν πτωχή σεξουαλική επιθυμία (48% των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών), χαμηλή σεξουαλική διέγερση και κολπική ξηρότητα είναι πιθανό τελικά να «βολεύονται» με τη χρόνια/διά βίου ΠΕ του συντρόφου τους, καθώς έτσι μειώνονται τα «καταναγκαστικά καθήκοντά τους» (η σεξουαλική επαφή γίνεται αντιληπτή ως συζυγικό καθήκον πριν από τον ύπνο). Στην περίπτωση Επίκτητης ΠΕ σε άντρα με πρότερο καλό έλεγχο της εκσπερμάτισης, η απόκριση της συντρόφου μπορεί να είναι διαφορετική. Σε σχέσεις αγάπης, η επίκτητη ΠΕ συνήθως ανησυχεί τη γυναίκα, η οποία παροτρύνει τον σύντροφό της να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια. 

Βιβλιογραφία

  1. UN. The Right to Reproductive and Sexual Health. http://www.un.org/ecosocdev/geninfo/women/womrepro.htm
  2. Graziottin A. “Sessualità e fisiopatologia sessuale” in: Zanoio L, Barcellona E, Zacché G. (a cura di), Ginecologia e Ostetricia; Elsevier Masson, Milano 2007; pp:165-196
  3. Graziottin A. Althof S. The Journal of Sexual Medicine 2011; 8 Suppl 4: 304-309.
  4. Patrick DL, Althof SE, Pryor JL, et al. J Sex Med 2005;2(3):358–367.
  5. Giuliano F, Patrick DL, Porst H, et al. Eur Urol 2008;53(5):1048–1057.