ΠΕ: προσωπικό άγχος και πως επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού

ΠΕ: προσωπικό άγχος και πως επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού

Μία ικανοποιητική σεξουαλική ζωή είναι απαραίτητη για κάθε επιτυχημένη σχέση. Επιπλέον, η σεξουαλική ευεξία παίζει σημαντικό ρόλο στη συνολική υγεία κάθε ατόμου.  Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), η έννοια «υγεία» ορίζεται ως «η κατάσταση της συνολικής σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας – και όχι απλώς η απουσία ασθένειας, πάθησης ή αναπηρίας».

Δυσάρεστα συναισθήματα.  Η έλλειψη σεξουαλικής ικανοποίησης μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα εκνευρισμού, θυμού, απογοήτευσης και να επηρεάσει αρνητικά την εγγύτητα και αρμονική σχέση του ζευγαριού. Η σωματική και ψυχολογική δυσφορία του άντρα, σε συνδυασμό με τη μειωμένη σεξουαλική ικανοποίηση της συντρόφου, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα τόσο στη σεξουαλική όσο και στη συναισθηματική ζωή ενός ζευγαριού. Με άλλα λόγια, υπάρχουν πολλές πτυχές της Πρόωρης Εκσπερμάτισης, που μπορεί να επιφέρουν αρνητικές επιδράσεις στο ζευγάρι.

Οι άντρες με ΠΕ και οι σύντροφοί τους βιώνουν:

  • προβλήματα της σεξουαλικής λειτουργίας
  • μειωμένη σεξουαλική ικανοποίηση με τη σεξουαλική επαφή
  • έκπτωση της συνολικής ποιότητας ζωής
  • υψηλά επίπεδα άγχους κι εκνευρισμού
  • δυσκολίες στη διαπροσωπική τους σχέση.

Ακόμη και σήμερα, τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες νιώθουν άβολα να μιλήσουν για την ΠΕ.

  • Μόνο 9% των αντρών με ΠΕ συμβουλεύονται ειδικό για το πρόβλημά τους, και περίπου το 52,2% από εκείνους που δεν έχουν απευθυνθεί στον γιατρό δηλώνουν ότι δεν είχαν καν σκεφτεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
  • Οι άντρες με ΠΕ πιθανόν να πιστεύουν ότι δεν τους προσφέρει η σύντροφός τους επαρκή σεξουαλική ικανοποίηση, κι έτσι την απατούν με μεγαλύτερη ευκολία. Από την άλλη μεριά, συχνά συμβαίνει ο άντρας να θεωρείται από τη σύντροφό του ως εγωιστής, ενώ στην πραγματικότητα μέσα από ειλικρινείς συζητήσεις αποδεικνύεται ότι ο ίδιος νιώθει πολύ άσχημα και βιώνει ενοχή για την κατάστασή του.

Ένα πρόβλημα που το ζευγάρι μπορεί να επιλύσει μαζί.  Η Πρόωρη Εκσπερμάτιση είναι ένα πρόβλημα, το οποίο θα πρέπει και οι δύο σύντροφοι να προσπαθήσουν να επιλύσουν μαζί. Ο αμοιβαίος διάλογος ενώνει το ζευγάρι. Μία σύντροφος, η οποία βιώνει την πρόωρη εκσπερμάτιση του συντρόφου της, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην επίλυση του προβλήματος, μιλώντας ήρεμα και με κατανόηση στον άντρα, βοηθώντας τον να αποκτήσει επίγνωση του προβλήματος, ούτως ώστε να μπορέσει αυτός να το αντιμετωπίσει σωστά και αποτελεσματικά. Στην πραγματικότητα, πολύ συχνά είναι χάρη στη σύντροφο που οι άντρες απευθύνονται στον γιατρό, ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να διαγνώσει το πρόβλημα σωστά, να εντοπίσει το υποκείμενο αίτιο και, εφόσον κριθεί απαραίτητο, να συστήσει την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.


Η πλειοψηφία των αντρών με ΠΕ (άνω του 60%) δήλωσαν ότι θα αναζητούσαν θεραπεία,  εάν η σύντροφός τους το πρότεινε, και περίπου το 75% των αντρών με ΠΕ που απευθύνθηκαν στον ειδικό για θεραπεία το έκαναν βάσει της επιθυμίας τους να παρέχουν μεγαλύτερη σεξουαλική ικανοποίηση στη σύντροφό τους. Δείτε περισσότερες πληροφορίες: «Πώς να μιλήσετε στον σύντροφό σας με ΠΕ»

Συμπερασματικά, δεν χωράει αμφιβολία ότι η ΠΕ αποτελεί ένα ευαίσθητο θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, μία ανοιχτή συζήτηση με τον γιατρό είναι ο μοναδικός τρόπος να ξεπεραστεί το πρόβλημα. Γι’ αυτόν τον λόγο είναι απαραίτητο:

  • να ξεπεράσετε ταμπού και αναστολές και να μιλήσετε για την ΠΕ
  • να αναγνωρίσετε την ΠΕ ως μία ιατρική διαταραχή που μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία
  • να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, για να τεθεί η σωστή διάγνωση και να αποφασιστεί η κατάλληλη θεραπεία, καθώς υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

Βιβλιογραφία

  1. Althof SE et al. J Sex Med. 2010;7(9):2947-2969.
  2. Atikeler MK, Gecit I, Senol FA. Andrologia 2002;34(6):356-359.
  3. Broderick GA. J Sex Med 2006;3(4):295-302.
  4. Buvat J. J Sex Med 2011;8(suppl 4):316–327.
  5. Donatucci CF. J Sex Med. 2006;3(Suppl 4):303-308.
  6. EAU Guidelines on ED and PE 2012.
  7. El-Nashaar A, Shamloul R. J Sex Med. 2007;4(2):491-496.
  8. Gallo L, Perdonà S, Gallo A. J Sex Med. 2010;7(3):1269-1276.
  9. Giuliano F et al. BJU International 2008;102 (6):668-675.
  10. Giuliano F, Clement P. Eur Urol 2006;50 (3):454-466.
  11. Graziottin A, Althof S. J Sex Med 2011;8 Suppl 4:304-309.
  12. Halvorsen JG et al. J Am Board Fam Pract 1992;5:51-612.
  13. http://www.fda.gov/Drugs/DrugSafety/ucm169898.htm
  14. http://www.sciencedaily.com/releases/2012/02/120222093503.htm
  15. Jannini EA et al. Sessuologia Medica. Trattato di psicosessuologia e medicina della sessualità. ElsevierMasson Ed. 2007
  16. Jannini EA, Lombardo F, Lenzi A. Int J Androl 2005;28 Suppl 2:40-45.
  17. Jannini EA, Porst H. J Sex Med 2011;8 Suppl 4:301-303.
  18. Jannini EA, Simonelli C, Lenzi A. J EndocrinolInvest 2002;25(11):1006-1019.
  19. Laumann EO, Paik A, Rosen RC. JAMA. 1999; 281 (6) :537-544.
  20. Limoncin E, Tomassetti M, Gravina GL et al. J Urol 2012 Nov 6. Epub ahead of print.
  21. Lindau ST, Schumm LP, Laumann EO et al. NEngl J Med 2007;357:762–74.
  22. Masters WH, Johnson VE. Human sexual inadequacy. Boston: Little Brown; 1970:92–115.
  23. McCarty EJ. Core Evidence 2012;7:1-14.
  24. McMahon CG et al. J Sex Med 2008;5:1590–1606.
  25. McMahon CG et al. J Sex Med 2011;8:524-539.
  26. McMahon CG, Jannini E, Waldinger M, Rowland D. J Sex Med 2013;10(1):204-229.
  27. Montorsi F. J Sex Med 2005;suppl 1:8, ABS PS-3-1.
  28. Porst H et al. Eur Urol 2007;51(3):816-824.
  29. Porst H. “Premature Ejaculation”. In: Porst H, Reisman Y (eds):The ESSM Syllabus of Sexual Medicine.MedixPublishers,Amsterdam 2012; pp 547-595.
  30. Revicki V et al. Health and Quality of Life Outcomes 2008;6:33.
  31. Rosenberg MT, Sadovsky R. Identification and diagnosis of premature ejaculation. Int J Clin Pract. 2007;61(6):903-908.
  32. Screponi E, Carosa E, Di Stasi SM et al. Urology 2001;58(2):198-202.
  33. Shabsigh R, Rowland D. J Sex Med 2007;4 (5):1468-1478.
  34. Sotomayor M. J Sex Med 2005;2(2):110-114.
  35. Waldinger MD. Premature Ejaculation Definition and Drug Treatment. Drugs 2007;67 (4):547-568.
  36. World Health Organisation. ICD-10;1992. p. 355–356.
  37. www.eaasm.eu "The Counterfeiting Superhighway" report